Veertig fictieve winkels: waarom ons voorbeeldgebied echt werkt

Softwaresites staan vol screenshots. Een strak dashboard, een grafiek die toevallig net stijgt, een tabel met drie keurige rijen. Wij geloven onze eigen screenshots nooit zo — een afbeelding laat precies zien wat de maker wil laten zien, en niets daarnaast.

Daarom hebben we het anders gedaan. We bouwden Winkelhart Lindenplein: een volledig fictief winkelgebied, ingericht alsof het al jaren met Centrado werkt. Veertig winkels met namen, branches en openingstijden. Panden en units, inclusief een paar die leegstaan. Leden met machtigingen, een contributieronde die gedraaid is, een ALV met een stemming erin. Geen enkel gegeven verwijst naar een echt bedrijf of een echte persoon — maar alles hangt samen zoals het in een echt gebied samenhangt.

Het eerlijke verhaal: we begonnen eraan omdat het een nette demo leek. We hielden eraan over dat het ons eigen product beter maakte, want een volledig ingericht gebied legt dingen bloot die geen enkel testrijtje blootlegt.

Een paar voorbeelden van wat we alleen zó ontdekten. Winkelnamen zijn langer dan je denkt: "Brasserie De Gouden Linde — Lindenplein" breekt elke kolom die met "Bakker Jan" is getest. Leegstand is geen randgeval maar een wezenlijk gegeven: een bestuur wíl zien welke panden leeg staan, dus een leeg pand is in het ontwerp geen ontbrekende rij maar een eigen status, met een eigen plek in de lijst. En openingstijden zijn pas af als de feestdagen kloppen: de eerste versie van Lindenplein zette elke winkel op Tweede Paasdag vrolijk open, en dat zag je pas doordat er een echte kalender aan echte winkels hing.

Zo werd het voorbeeldgebied ongemerkt ons strengste testinstrument. Elke nieuwe functie moet eerst werken op Lindenplein, met zijn lange namen, zijn keten met drie units, zijn lid zonder machtiging en zijn gestorneerde incasso. Wat daar rammelt, gaat niet naar echte gebieden.

Er zit ook een principiëlere kant aan. Wie software uitzoekt voor een vereniging, doet dat 's avonds, na sluitingstijd, vaak samen met een medebestuurslid. Dan wil je niet eerst een formulier invullen en wachten op een demo-afspraak met iemand die scherm deelt. Je wilt gewoon rondklikken en zelf zien of het wat is — zoals je een winkel binnenloopt voordat je er iets koopt.

Dat kan dus. Winkelhart Lindenplein staat open, zonder inlog en zonder dat we je e-mailadres vragen. Je kunt door de ledenlijst bladeren, de panden en de leegstand bekijken, zien hoe een incassoronde en een stemming eruitzien. Het is kijken, niet aanpassen — het gebied moet voor de volgende bezoeker weer net zo kloppen — maar je ziet het product zoals het is, inclusief de hoeken die nog kaal zijn.

En als je na het rondkijken denkt: dit lijkt op ons gebied, maar bij ons zit het nét anders — dat horen we graag. Lindenplein is gebouwd op wat wij denken dat een gemiddeld winkelgebied is. Elk echt gebied dat erbij komt, bewijst ons ergens ongelijk, en daar wordt het voorbeeld weer beter van.